Κυριακή, 7 Ιουλίου 2019

Μπάσκετ Κωφών


 Διάβασα σήμερα για την κατάκτηση της πρώτης θέσης στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα από την Εθνική Ομάδα Μπάσκετ Κωφών Γυναικών της Ελλάδας.
 Κατά την διάρκεια του αγώνα ακούστηκαν αποδοκιμασίες (εικάζω και από τις δύο πλευρές). οδηγίες στα Ελληνικά και ιαχές "Έ-ΛΛΑΣ! Έ-ΛΛΑΣ!".
 Γνωρίζω ότι υπάρχουν κωφοί που δεν έχουν απωλέσει πλήρως την ακοή τους και ότι οι κωφοί μπορούν να απολαύσουν μουσική και να χορέψουν.
 Αλλά γιατί να φωνάζει συνθήματα κάποιος στην εξέδρα; Στην αρχή παραξενεύτηκα.
 Και όπως γίνεται συνήθως με εμένα, αυτό κράτησε κάποια δευτερόλεπτα. Η αμέσως επόμενη σκέψη ήταν " Γιατί όχι;"  Οι κωφοί διαβάζουν χείλη, κι ακόμα και αν δεν μπόρεσαν να τα διαβάσουν, κάποιες-οι θα είδαν την έκφραση της πόρωση στο πρόσωπο του οπαδού. Αυτός ο οπαδός εκτονώθηκε σίγουρα. Και αυτό έχει σημασία.
 Και έτσι έφτασα στο "Καλά, και γιατί να έχουν ξεχωριστό πρωτάθλημα μπάσκετ  οι κωφοί;"
 Έτσι και αλλιώς στο μπάσκετ περισσότερη σημασία έχει η όραση και αίσθηση του χώρου.
 Εκεί δεν βρήκα απάντηση.


 

Κυριακή, 5 Μαΐου 2019



Πανευρωπαική Ημέρα Ανεξάρτητης Διαβίωσης

Η ιστορία της Σόνιας. Ο γιός της γεννήθηκε με δυσχιδή ράχη και την έπεισαν οτι θα ήταν καλύτερα για όλους να τον αφήσει σε ίδρυμα. Η δισχιδής ράχη είναι το αποτέλεσμα ανώμαλου σχηματισμού του νευρικού σωλήνα, λόγω αποτυχίας στην σύγκλιση των οπίσθιων τόξων των σπονδύλων ώστε να σχηματισθεί ο οστέινος νωτιαίος σωλήνας που περιβάλλει το νωτιαίο μυελό. Πολλά παιδιά με δισχιδή ράχη, έχουν φυσιολογική νοημοσύνη και μπορούν να βαδίσουν, συνήθως με βοηθητικά μέσα. Εάν παρουσιασθούν μαθησιακά προβλήματα, εκεί μπορεί να βοηθήσει ή έγκαιρη εκπαιδευτική παρέμβαση. Ο Βρετανικός οργανισμός Lumos στήριξε την Σόνια ωστε να διατηρήσει επαφή με τον γιό της και να επανενωθεί η οικογένεια και ο γιός της να αποκτήσει τις βάσεις για να πραγματώσει το δικαίωμα του στην Ανεξάρτητη Διαβίωση, όπως αυτό θεμελιώνεται στο Άρθρο 19 της Σύμβασης για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία ("Να ζουν ανεξάρτητα και να αποτελούν μέλη της κοινότητας"). 
  Πάμε τώρα στα άλλα 4 πράγματα που πρέπει ξέρετε για τα ορφανοτροφεία.
  Χέρια ψηλά :
 O οργανισμός Lumos σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού , πραγματοποίησε διετή παρέμβαση για την προετοιμασία των ωφελουμένων του ΚΕΠΕΠ Λεχαινών στην Πελοπόννησο για την κυρίως φάση αποιδρυματοποίησης, αυτήν που είχε δεσμευτεί οτι θα αναλάβει το Υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης.
Περισσότερα για αυτό και το καινοφανές ενδιαφέρον των κομμάτων για την αναπηρία με αφορμή τις Ευρωεκλογές σε επόμενη ανάρτηση.
Αποσυντονιστείτε.

Κυριακή, 21 Απριλίου 2019



 Ένα χρόνο μετά από την τελευταία ανάρτηση,  αισθάνομαι στο σπίτι μου στην καινούργια δουλειά και την καινούργια πόλη.  Σαν να βρηκα τα πατήματα και τα στηρίγματα μου πάλι. Την φυλή μου. Αρχισα να πιστεύω στις ικανότητες μου.
 Δεν ήταν εύκολη διαδικασία. Πέρασα ένα δύσκολο χειμώνα, που βγήκε στον αυτόματο, σαν χειμερία νάρκη.
  Ξεκίνησα να παίζω σκάκι ξανά μετά από πολλά χρόνια στον τοπικό σύλλογο με παιδιά του Δημοτικού. Και να χάνω. Αλλά και στην ανοιχτή σελίδα και εφαρμογή lichess με φίλους.
 Θα ξεκινήσω πάλι μουσικη.
 Καλή πρωτομαγιά να έχουμε.
 To be continued.

Τρίτη, 16 Ιανουαρίου 2018

  Ακόμα θυμάμαι το πρώτο Τζαζ live που είχα δει στο Πεδίο του Άρεως. Πρέπει  να ήταν μία από τις συναυλίες του Φεστιβάλ Βιβλίου, σίγουρα πάνω από 20 χρόνια. Ήταν μέρα ακόμα και εγώ, έφηβος τότε, ροκάς δήλωνα, είχα μείνει άφωνος. Με τη μουσική; Όχι τόσο, όσο με ένα τυπάκι, μάλλον ξένος, που χόρευε σαν τρελός, και δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί. Εγώ άκουγα κάτι νευρώδες μεν, αλλά που δεν χορευόταν, πώς να το κάνουμε.
  Το θυμάμαι αυτό το τυπάκι κάθε φορά που λικνίζομαι και πορώνομαι με και χορεύω με Thelonius Monk,  Charles Lloyd, τί άλλο; Και τον τιτανοτεράστιο Bernard "Pretty" Purdie , που ξαναθυμήθηκα τις προάλλες.

 Με το παπουτσάκι από βιντεοταινία του '80 αυτός ό αφράτος θείος γκρουβάρει και διδάσκει, ενώ παράλληλα διασκεδάζει και γελάει τόσο, μα τόσο μεταδοτικά...

Τετάρτη, 10 Ιανουαρίου 2018

Και τί θά κάνουμε εδώ, κύριε;

 Είχα αρχίσει να γράφω για όλα αυτά που θέλω να συζητήσουμε εδώ. Σύνθετες πολυσύλλαβες  λέξεις όπως Αποιδρυματοποίηση, Εργοθεραπεία, ΑνθρώπιναΔικαιώματα και άλλα. Και μετά θυμήθηκα όλα αυτά τα μπλόγκ που έκανα μία μεγάη διακήρυξη προθέσεων. Και τέλος. Αιωνία τους ή μνήμη. Και μαζεύτηκα.
 Δεν είναι μακέτο αυτό το μπλόγκ, αγαπητά μου παιδιά :)
 Είναι λάτρης του παρελθόντος όμως και της μουσικής . Είδα το τρέιλερ από το "1968"του Τάσου Μπουλμέτη και μου άρεσε. Δεν περιμένω να επαναλάβει την Πολίτικη Κουζίνα, απλά να περάσουμε μια ευχάριστη βραδία. Να έρθει και ο φίλος ο Σ. , ο πορωμένος ΑΕΚτζής με καταγωγή απ'την Πόλη, να θυμηθεί ιστορίες του πατέρα του.
  Κραταώ την φράση του πρώτου προέδρου της ΑΕΚ, του Κων/νου Σπανούδη δια στόματος Αντ.Καφετζόπουλου :
 "Αυτοί που υποφέρανε και θυμούνται, αυτοί θα φτιάξουνε καινούριο κόσμο"




 Και τον Derya Turkan να παίζει μαζί με τον Σωκράτη Σινόπουλο στο Χουδέτσι της Κρήτης στα σεμινάρια για την πολίτικη λύρα το 2007.


Σάββατο, 6 Ιανουαρίου 2018

Αποφάσεις για 2018 - Μέρος 2ο : Καλύτερη δουλειά

  Να επιδιώξω πλήρη απασχόληση ως Βοηθός Εργοθεραπείας.
  Είναι κάτι που μου αρέσει και μου ταιριάζει.
  Το 2018 θα επιδιώξω να ειναι η μοναδική μου απασχόληση. Να μην γίνομαι δέκα κομμάτια σε άσχετα μεταξύ τους πράγματα.
  Και λίγο behind the scenes :
  Tο Σεπτέμβριο  του 2015, στα 37 μου, έμαθα από σπόντα οτι η φοίτηση στα Δημόσια ΙΕΚ είναι πλέον δωρεάν.  Δήλωσα πρώτη επιλογή τον Προγραμματισμό και δεύτερη την Εργοθεραπεία, λόγω ενασχόλησης με τα ζητήματα της αναπηρίας και της διαφορετικότητας.
 Τί είναι λοιπόν η Εργοθεραπεία;
 Ας αφήσουμε τους σπουδαστές της ειδικότητας Βοηθός Εργοθεραπείας του Δ.ΙΕΚ Αριδαίας να μας εξηγήσουν:


Δευτέρα, 1 Ιανουαρίου 2018

Πρελούδιο 2018 : Αισιοδοξία , Αισιοδοξία, Αισιοδοξία

   Αγάπησα το Stranger Things χωρίς να ξέρω τίποτα για αυτό. Σχεδόν ένα χρόνο πρίν, 29 Ιανουαρίου του 2017, ο Ντέιβιντ Χάρμπουρ, παραλαμβάνοντας το βραβείο του Σωματείου Ηθοποιών (SAG) για την καλύτερη ομαδική ερμηνεία ,μ' ένα σκισμένο χαρτάκι για σκονάκι(γραμμένο κι απ'τις δυό πλευρές), εδωσε φωνή στην οργή για την αυξανόμενη μισαλλοδοξία στον κόσμο μας :

 
  Σαν γνήσιος σλάμ ποιητής φώναξε :".. through our craft to cultivate a more empathetic and understanding society by revealing intimate truths that serve as a forceful reminder to folks that when they feel broken and afraid and tired they are not alone." (όλος ο λόγος απομαγνητοφωνημένος εδώ )
 Και ξέρετε τί ήταν ακόμα πιο ελπιδοφόρο;
 Αυτός ο πιτσιρικάς που χοροπηδούσε επιδοκιμαστικά δίπλα του, o Φίν Γούλφχαρντ! Τα σημερινά παιδιά που είναι απολιτικ μπλα μπλα μπλά ; ΝΟΤ!
 Ο πρώτος κύκλος του Stranger Things ηταν πολύ καλός, σαν παλιός καλός Στίβεν Κίνγκ. Σήμερα ξεκινάω τον δεύτερο κύκλο, χωρίς να έχω διαβάσει τίποτε, οπότε όχι σπόιλερς πλιζ στα σχόλια :)

 ΥΓ. Και το σάουντρακ τα "σπάει".